Yeme Bozuklukları ve Duyusal Hassasiyetler
Nöroçeşitli çocuklarda ve bireylerde görülen seçici yeme, ARFID, Pika ve Duyusal İşlemleme Bozukluğu gibi durumlar.
Duyusal İşlemleme Bozukluğu (SPD)
Nöroçeşitli çocuklarda besin reddi ve seçici yeme sıklıkla basit bir huysuzluk veya davranış problemi olarak yanlış yorumlanmaktadır.
Oysa bu durumun temelinde, ses, ışık, doku, tat ve koku gibi çevresel uyaranların sinir sistemi tarafından farklı algılanmasına yol açan Duyusal İşlemleme Bozukluğu (SPD) yatmaktadır.
Duyusal hassasiyeti olan bir çocuk için yemek yemek, yoğun bir duyusal aşırı yüklenme deneyimine dönüşebilir. Çocukların karışık tabaklardan kaçınması, belirli dokulara (sadece çıtır/yumuşak) yönelmesi veya yoğun kokulu yiyeceklerde öğürme yaşaması tipik duyusal savunma belirtileridir.
---
ARFID (Kaçıngan/Kısıtlayıcı Gıda Alım Bozukluğu)
Duyusal yeme reddi klinik bir boyuta ulaştığında ARFID olarak teşhis edilir. ARFID, klasik anoreksiya nervozadan farklı olarak kilo veya beden algısı kaygısı barındırmaz.
Ancak ciddi beslenme yetersizliklerine, sosyal kısıtlanmaya ve gelişim geriliğine yol açabilir.
Belirli gıda gruplarının doku, koku veya renk nedeniyle tamamen reddedilmesi ile karakterizedir. Otizm ile yüksek oranda komorbidite gösterir.
---
Pika ve Atipik Anoreksiya
Klinik spektrumda yer alan diğer yeme bozuklukları da nöroçeşitlilik ile doğrudan ilişkilidir.
Atipik Anoreksiya: Bireyin kilosu normal veya yüksek görünmesine rağmen tıbbi açıdan klasik anoreksiya kadar tehlikeli olabilen, katı besin kısıtlamaları barındıran tablodur. Sosyal medyanın yarattığı baskı bu durumun tetiklenmesinde rol oynamaktadır.
Pika Bozukluğu: Toprak, kireç, saç gibi besleyici değeri olmayan maddelerin kronik tüketimidir. Çoğunlukla otizm spektrumunda görülür ve demir/çinko eksikliği ile paralellik gösterebilir.
---