Kardeş Kıskançlığı ve Nöro Farklı Aile Dinamiği
Kardeş Kıskançlığı ve DEHB: DEHB'li bir kardeşin aile dinamiklerine etkisi ve kardeşler arası ilişki yönetimi.
Dikkatin Tek Merkeze Kayması
DEHB'li bir çocuğa sahip ebeveynler, kriz yönetimi, ödevler, doktor randevuları derken tüm eforlarını o çocuğa odaklarlar. Bu senaryoda diğer kardeş (özellikle nörotipikse) görünmezleşebilir. 'Cam Çocuk Sendromu' (Glass Child Syndrome) adı verilen bu durumda, kardeş sorun çıkarmamak için sessizleşir.
DEHB'li kardeşinin sürekli ilgi görmesini (kızarak bile olsa bir iletişim kurmasını) kıskanan diğer çocuk, ebeveynine yük olmamak için kendi sıkıntılarını içine atar. Mükemmeliyetçilik veya insanları memnun etme (people pleasing) davranışları sergileyerek 'iyi çocuk' rozetini takar.
> [!TIP]
> Erken yaşta ebeveynleşen (Parentification) kardeş, kendi duygularını bastırmayı öğrenir
---
Görünürlüğü Sağlamak
dehb.ailesi ebeveynlere, adaletin her çocuğa aynı şekilde davranmak değil, her çocuğa ihtiyacı olan sevgiyi vermek olduğunu hatırlatır. Nörotipik veya içe dönük kardeşin 'Otur, uslu dur, bak kardeşin zorlanıyor' denerek arka plana atılması yıkıcıdır.
Çözüm, ebeveynlerin haftanın belirli günlerinde (15 dakika bile olsa) 'Sadece Senin Saatin' uygulamasını yapmalarıdır. Bu vakitte telefonlar kapatılır, DEHB'li kardeş başka bir odaya/bakıcıya yönlendirilir ve sadece diğer çocuğun ilgi alanlarına odaklanılır.
---
Kardeşe DEHB'yi Anlatmak
Nörotipik kardeşin 'Neden o her şeyi dağıtıyor ve kimse kızmıyor?' sorusu adalet arayışıdır. Ona DEHB'yi 'gözlük' metaforuyla anlatmak; 'Kardeşinin beyni bu konuda senin kadar hızlı fren yapamıyor, bu onun kasten yaptığı bir şey değil' demek, kıskançlığı empatiye dönüştürür.
Ancak bu empati yükünün çocuğun sırtına binmemesine dikkat edilmelidir. [dehb-ailesi] vurguladığı gibi, o bir 'yardımcı ebeveyn' değil, sadece bir kardeştir. Ona da 'çocuk olma' ve 'hata yapma' alanı tanınmalı, 'uslu çocuk' rolüne hapsedilmemelidir.