DEHB ve Aile İçi Dinamikler: ''Sen Aslında Zekisin Ama...''
Tanı almamış ebeveynlerle yaşamak, nesiller arası aktarım ve çocuğa kendi teşhisini sağlıklı şekilde açıklamak.
Aynadaki Ebeveyn: 'Bende de Aynıları Var'
Yetişkin DEHB'sinin en trajikomik yanlarından biri, kişinin teşhis alıp semptomları ailesine anlattığında aldığı tepkidir: 'Ee ama bunlar herkeste var, ben de aynısıyım!' DEHB genetiği o kadar güçlüdür ki, semptomlar aile içinde 'normal bizim sülalenin huyu' olarak kanıksanmıştır.
@dehblihayat paylaşımlarında bu yüzleşme anının genellikle eski kuşak için bir inkarla başladığını anlatır. Çocuğunun DEHB'li olduğunu kabul etmek, ebeveynin kendi hayatı boyunca 'tembel' diye etiketlendiği tüm zorlukların aslında organik bir farklılık olduğunu kabullenmesini gerektirir ve bu büyük bir yas sürecidir.
---
DEHB'yi Bir Çocuğa Anlatmak
Hem kendi DEHB'si olan hem de DEHB'li bir çocuk yetiştiren ebeveynler (ki bu çok sıktır), durumu 'bizim beynimiz ferrari motoruna sahip ama bisiklet frenimiz var' diyerek (Dr. Hallowell'in meşhur benzetmesi) somutlaştırmalıdır.
Aile içinde DEHB'yi bir mazeret değil ama bir 'Açıklama' olarak konumlandırmak esastır. 'Odanı temizlemedin çünkü kötüsün' demek yerine 'Odanı temizlemedin çünkü beynin büyük görevlerde kilitleniyor, hadi bunu parçalara bölelim' demek utanç sarmalının o evden tamamen kalkmasını sağlar.
---
Uzman Görüşü: Aile İçi Nöro-Onaylayıcı Yaklaşım
dehb.ailesi platformu, DEHB'li çocukları yönetmek için ceza veya ödül tabloları yerine çevreyi ve beklentileri çocuğun yürütücü işlev kapasitesine göre yapılandırmayı (Nöro-Onaylayıcı Ebeveynlik) savunur. Bu, çocukta kronik yetersizlik şemalarının oluşmasını engeller.