Birlikte İyileşmek: Çocuğun Terapisinin Ebeveyne Yansıması (Eğitlenceli İyileşme)

DEHB veya Otizm tanısı almış çocukları için araştırma yapan ebeveynlerin, farkında olmadan o şefkatli araçları kendi travmalı beyinlerine uygulaması süreci.

Ona Şefkat Gösterirken Kendime Acımak

dehbledebelenenler'in hikayesinde sıkça rastlanan mucizevi dönüşüm budur. Toplumda birçok yetişkin DEHB veya Otizm tanısını; kendi çocuğu tanı aldıktan sonra, çocuk psikiyatristinin 'Bu genetik geçişlidir, sizde de belirtiler var' demesiyle alır (Late-diagnosed Parents).

Ebeveyn, 30 yıl boyunca kendine 'Tembelim, dağınığım, işe yaramazım' demiştir. Ancak kendi çocuğu (Kendisinin kopyası) aynı şeyleri yaşadığında ona öfkelenmez; ona (şefkatle) görsel çalışma tabloları hazırlar, sarılır, 'Sen elinden geleni yaptın, senin beynin böyle çalışıyor' der. Bunu söylerken eşzamanlı olarak kendi çocukluğundaki o yaraları da sarmaya başlar. Çocuğa duyulan sonsuz kredi, ebeveynin kendine yıllardır vermediği şefkatin (Self-compassion) kilidini açar.