AuDHD Paradoksu: Sıkılan Otistik, Yorulan DEHB''li
Aynı sinir sisteminde barınan iki zıt doğanın bitmek bilmeyen fırtınası.
Tahterevalli Dengesi: Dr. Cengiz Arca Perspektifi
AuDHD (Otizm + DEHB) profili, nöropsikolojinin en büyüleyici fakat yaşaması en yıpratıcı paradokslarından biridir. Dr. Cengiz Arca bu durumu bir 'Tahterevalli' metaforuyla açıklar: Bir tarafta yenilik, uyarım ve dopamin arayan DEHB; diğer tarafta rutin, aynılık ve duyusal güvenlik arayan Otizm.
Psk. Sinem Çatalyürek Kesiktaş (Konak Psikoloji), bu içsel çatışmayı yönetmek için 'Bireye Özgü Regülasyon' vurgusu yapar. AuDHD bireyleri için çözüm, bir tarafın bastırılması değil, her ikisinin de paradoksal ihtiyaçlarını (örneğin: güvenli bir fiziksel ortamda kaotik ve yaratıcı bir zihinsel hobi) aynı anda besleyen hibrit alanlar yaratmaktır. Kişi gaza basarken el frenini çekmiş bir araba gibi kendini tüketmek yerine, bu iki gücün birbiriyle 'dans etmeyi' öğrenmesi hedeflenir.
---
Birbirini Hapseden Teşhisler
Çoğu durumda, AuDHD bireyindeki bir özellik diğerini maskeler. DEHB'nin sosyal dürtüselliği otizmin sessizliğini örtebilir; otizmin mükemmeliyetçiliği ise DEHB'nin kaosunu gizleyebilir. Bu 'Karşılıklı Maskeleme', bireyin dışarıdan 'çok normal' görünmesine ancak içeride devasa bir enerjiyi bu dengeyi tutmak için harcamasına neden olur.
İlaç tedavisi bu dengeyi (tahterevalliyi) sarsabilir. DEHB ilacı odaklanmayı artırdığında, birey altındaki otistik duyusal hassasiyetlerle aniden baş başa kalabilir. Bu yüzden AuDHD yönetimi, bütüncül ve nöro-onaylayıcı bir harita gerektirir.